İndir (.doc)
Acep seni sevmiş, kim, kana kana?
Kerpicin boyanmış, ey dünya, kana;
Zehirli kancayı, takar, çekersin,
Gözlerini yakar, kim baksa sana.

Zevksiz mihnet dolu, sağ ile solu,
Nereden aransa, bulunmaz yolu;
Neler tılısımlı bakışlarınla:
Güzel görünürsün, bir gaddar olunğ.

Tutar, parçalarsın, dişlerin keskin,
İçine düşenler, olur mu emîn...
Bütün varlık senin; aldatıyorsun,
Gafil, olmak ister, bilmez de, zengin.

Cazı yüzün vardır, görünürsün hoş,
Sever, sevilirsin, edersin sarhoş;
Durmayıp gelenler, gelirler üryan,
Giderken çısçıplak, gönderirsin boş.

Gözlerini açan, görürler: vîran,
Seni teslim almış, emirle, Şeytan;
Her gelen ağlıyor, giderken üryan;
Yedirdiğin gıdâ: âh ile efgan.

Senden uzaklaşan, oluyor ferah,
İçinde kalanlar, durmaz, eder âh;
Dört Kitap'ta söyler, kimseler duymaz:
(Aldanmayın!) diye Hazreti Allah.

Seni eylemişdir, Şeytana teslim,
Sözüne uyanlar, olmuş mu salim?
(Emre)! Sen yakayı kurtar kancadan,
Gözüne görünsün, (Bilinmez İlim).

Zapteden: Zâkir Akiz.
Saat:6.35




4.8.1952