İndir (.doc)
Yerli yerincedir, seyran bizimdir,
Diri hayat bulduk, devran bizimdir:
Biz bu hasta aklı, ettik tedavi,
Kimsenin hakkı yok, derman bizimdir.

Kim ne derse desin, îman bizimdir,
Önde devreyliyen, zaman bizimdir;
İçten içe yürür, her göz göremez,
Mevlâyı bildiren, irfan bizimdir.

Ona bu can kurban... Edâ eyledik,
Bildik, kendisine, feda eyledik;
Katramızı, nurdan, attık deryaya,
Nefse hâdim iken, Hudâ eyledik.

Devre gören gözü, âmâ eyledik, (1)
Doğru görünüşü, semâ eyledik;
Bilmek istiyene, bu hazineyi,
Nice bin gözlerden, îmâ eyledik.

Tekâmüle doğru, her yeni nesil,
Geride kalmıştır, olanlar cahil:
(Emre)! sen yönünü ileri dönder,
Arkada kalan hâl, oluyor zâil.

Zapteden: Hâfize Akiz.
Saat:9


(1) Devre = Ters, kötü, yanlış mânâlarında kullanılır.

18.7.1952