İndir (.doc)
Gözümün ışığı, sardı dünyâyı,
Bütün insanları, hem de semâyı;
Kerbelâ elinden, gelsin de görsün
O şâir Fuzûlî, bende (Leylâ)yı...

Ömürle yaşayan cisim değildir,
(Esmâ)ya bürünmüş isim değildir;
Yanık yüreklerin, Sultânı O'dur,
Sıfatla, görünen resim değildir.

Dâimâ görünür, benim âhımdan,
İki gözlerimden gören şâhımdan;
Bâzı deryâ gibi, durur dalgasız,
Bâzı cûşa gelir beyin mâhımdan.

Akıllar ermedik, esrâra benzer,
Hemi (Halîm), hemi (Kahhâr)a benzer;
Binbir sıfatını gizledi bende,
Bakıp görmeyene, inkâra benzer.

Karanlık gecede, (Celâl)e benzer,
Renkleri soyunsa, (Cemâl)e benzer;
İsterse, vücuttan eyler tecellî,
(Âşık Emre) gibi, hayâle benzer.

Zapteden : V. Değirmenci
Namrun, Saat:8.20




28.7.1958