İndir (.doc)
Her yandan anılır, Esmâ mıdır bu?
Gözlerden görülür, sîmâ mıdır bu?
Bâzı ayân olur, bâzı kaybolur.
Bilmem gören midir, âmâ mıdır bu?

Arzû ile emel, perdesi midir?
İçten söyler, durmaz, o sesi midir?
Âşıkları yakar, feryâd-ettirir,
Muhabbeti midir, hevesi midir?

Ateşe düşürür, gizli bakışı,
(İsm-i Âzam) mıdır, gözüyle kaşı?
Varlıklar kendinin; görülür kesret;
Binbir ismi vardır, yoktur yoldaşı.

Her renk kendisinin, güneşe benzer,
Durmaz cevlân-eder, gönüller gezer;
(Vâhid-i Kahhâr)dır, (Cemâl) kendisi,
Yüzüne bakanı, kan ile özer.

Eğer âlemlere, edersen üryan,
Gönlünden çekilir, olursun hüsran;
Kulağın duymasın, lâl olsun dilin,
Gözlerinle seyret, olursun hayran.

(Tasavvuf) derler ya, (terk-i dâvâ)dır,
Eğer zaptetmezsen, hâlin havadır;
(Emre)! sende kalsa bir zerre varlık,
Haşrolacağın hâl, hep mâsivâdır.

Zapteden: Kadriye Dârendeli
Namrun, Saat:20.00




3.9.1957