İndir (.doc)
Budur sözün evveli:
Yok olan olur velî...
Nasıl tarif edelim,
Dostun candır bedeli.

Kim kayırır canını,
Göremez Cânânını;
Onun için içerim
Yüreğimin kanını.

Yürek kanı dökeyim,
Yeryüzüne ekeyim;
Bütün derdi bana ver,
Senin için çekeyim.

Gece gündüz ağlayım,
Yüreğimi dağlayım;
Bana yüzünü göster,
Sana gönül bağlayım.

Çok zaman kıldım namaz,
Almadım ondan muraz;
Ben ölmeğe razıyım,
Cânân, mezarımı kaz.

Senin için öleyim,
Ölüp seni bileyim;
Hâlime acı benim,
Kabul olsun dileğim.

Kimse beni bilmedi,
Ağlıyark gülmedi;
Âşıklar daim ağlar
Gözyaşını silmedi.

Seni bulur gözyaşı,
Âşıkların yoldaşı;
Seni candan sevenin
Ağılı olur aşı.

Ağı ile karışık,
Ağlıyanlar barışık;
Âşık kan ağlayınca
Gözleri olur ışık.

Seni gizler bu beden,
Kimse bilmez görmeden;
Tekrar geri gelir mi
Bu dünyayı terkeden...

Âşıkın aşktır kârı,
Sofuların inkârı;
Onun için ağlıyor
Bu (Emre) zârı zârı.