İndir (.doc)
Âşıklarda vardır yara,
Daim gösterirler Yâr'a
Sen de eğer âşık isen
Gir İbrahim gibi nâra.

"Mûtû kable..." der Muhammed,
O sözünde vardır hikmet;
Mâdem Hakkı sen aradın,
Lâyıkıyle eyle hizmet.

Can Muhammed böyle dedi,
Her daim tatlı yemedi;
Arkasında bir abâ var,
Hiç yeni kaftan giymedi.

Ateştir aşkın kaftanı,
O ateşe gir de tanı;
Göziyle görenler bilir,
Görmeden etmez imanı.

Âşık, Muhammedle bile... (1)
O sır gelir mi hiç dile...
O ateşte yanan âşık,
Yüzündeki kiri sile.

Âşıktan doğarsa inkâr,
Mürşidini görür küffar.
Sen özrü kendinde ara,
Mutlak aklında illet var.

Kim yüz vere bu akıla,
Mutlak Şeytana takıla.
Hicaza gitmek istiyen,
Bir eşikte namaz kıla.

Göz kanıyla abdest ala,
Gözü görüp Dostu bula,
Nazarı Hakka vermeli,
Bu varlıklar burda kala.

Eğer bakarsan aynaya.
Dostu görünğ (2) doya doya.
Güneşi canda bulanlar,
Hiç minnet eylemez aya.

Canı koyup Dosta varam,
Bile gidek (3) gözü karam...
(Emre), Hakkı esver isen,
Dünya sana oldu haram.


(1) Bile = beraber.
(2) Görünğ = görürsün,
(3) Bile gidek = beraber gidelim.