İndir (.doc)
Her kulların, senden, istiyor himmet,
Kimi Mevlid okur, doğdu, der, Ahmed;
Yollar sana varır, Aşkın Sultânı!
Bilip dönenlere, eyle merhamet.

Hallerine seyret, imdâda yetiş,
Ayrı görmesinler, bunlara bitiş;
Bir adın (Gaffar)dır, bir adın (Rahîm),
Sana dönmek ile, tamam olur iş.

Kimi, ibadeti, eder her dâim,
Geceler, gündüzler, olurlar kaaim;
Birçokları eder, seni tefekkür,
Hepsini de mahrum, eyleme, Rahîm!

Kimi cennet ister, kimisi (Cemâl),
Kimi hûri, gılman, kimisi visâl;
Bütün bilgileri, senden aldılar,
Kime ait acep, Yaradan! vebâl?

Kimi yakın görür, kimisi uzak,
Kimi bâlâ görür, kimisi alçak;
(Herşey Benden!) dedin, sen kullarına,
Seni seyreyliyen, oluyor toprak:

Bir hâl zuhur eder, gelir (tevâzu'),
Kibir, gurur gider, olur bir kuzu;
Gönlü (irfan) ile, dolar o kulun,
(Rızâ) bekler senden, kalmaz bir arzu.

Zamânından evvel, bekler eceli,
Arzu için göğe, dikilmez eli;
Bu iki cihandan, o ikrah eder,
Yokluk âlemine, atar temeli.

Hûri, gılman bilmez, hem dahi melek,
Nefsi için etmez, bir dahi dilek;
Yoklukla gideni, kabûl etmez mi...
(Emre)! bu âlemden, bil, elini çek.

Zapteden: V. Değirmenci
Saat:13.15




25.4.1952