İndir (.doc)
Kimi alır seni, kimisi satar,
Görülmedik senin, tılısımın var;
Kimse senden bulmaz, ey dünya, huzur,
Herkesin başına, koparırsın zâr.

Gafile görününğ, sen türlü türlü,
Sende açılıyor, gafilin gülü;
İçinde yaşayan, diriyim! derken,
Bir devir gelir de, olur bir ölü.

Sen bu kuvvetleri, aldın Hudâdan,
Neden ayrılamaz, tadını tadan?
Sana sığınanlar, ne kadar gafil...
Gözlerini açan, bilir ki: nâdan.

Durmadan ağlıyor, seninle gülen,
Yakayı alamaz, içine gelen;
Sana mahkûm olmaz, vardır, bir fırka:
Daima diridir, ölmeden ölen.

Seninle bir olan, olurlar mağrur,
Gûya bir gölgeye, tutarlar huzur;
Senin gibi onlar: her tarafı boş...
Mutlak bu âlemde, muvakkat durur.

Göz ile kulağı, tutup kaparsın;
Alıp, senin gibi toprak yaparsın,
Öyle bir köpeksin, sadân duyulmaz,
Gözü görmeyeni, varır, kaparsın.

Yaptığın yarayı, etmenğ tedavi, (1)
Sensin yedi başlı, âlemin devi;
Başlara yıkarsın, kurtuluş yoktur,
Sevip de verdiğin, ziynetli evi.

Duydu isen (Emre)! sev içinden çık,
Eğer uyuyorsan, uyan da ayık;
O girdiğin kapı, kapandı ise,
Önündeki kapı, her daim açık.

O ecelden evvel, vardır bir ecel,
Sen acele eyle, değilsen tembel;
Dilinden söyleyen, karşında bekler,
Seni çağırıyor, hem ediyor el.

Zapteden: Rûşen Mirici
Saat:17.00


(1) Etmenğ = Etmezsin.

28.3.1952