İndir (.doc)

Emre - Allah yoluna girenler için "Ar", yâni "Benim için şöyle söyliyecekler, böyle söyliyecekler" diye muhitinden, tanıdıklarından çekinmek, utanmak ne belâ bir şey... Halbuki, Allahtan utanıp, Allahın yasak ettiği şeylerden çekinmeli. İşte, Nesimî'nin:

Ben âr-ü-nümus şişesini taşa çaldım, kime ne?.. demesi, bunu anlatmak içindir.

Şahmaran, Cebrâil mebrail adalarını gezdikten sonra bir adaya geliyor. Oranın meyvelerinden yekem istiyor. Meyveler bağırıyorlar: Elini uzatma! diyorlar. "Mârifet adası"ndaki meyvelere, insan, hayvânî sıfatlarını tamâmen temizlemeden elini uzatamaz. Melek olan bir insan içinse, artık haram diye bir şey kalmamıştır. Bilsem ki birinizin içinde şehvetî bir fenâlık var, evime almam onu. Bak, dört tane kızım var... Yine böyle, bizi şehvet gözüyle görecek bir kadının da evine gitmem. Ben, en fazla bu nâmus meselesine kızarım.