İndir (.doc)
Âşıklar olmaz âciz, (1)
Aşktan olmazlar tâciz.
Yüzünü seyredenin
Yüreciği eder cız.

Bu hal değildir ucuz,
Yan ki görünsün o yüz;
Eğer sen âşık isen
Oyna da canı ütüz. (2)

Bu hallere el vermez,
Her ağaç meyva vermez;
Sen gözünü aç da bak,
Meyvanın altında gez.

Hakkın ilmi bir deniz,
Boğulmuştur bendeniz;
Gözünüz açılırsa
Mutlak görürsünüz siz.

Gözümüzü yumarız,
İçten görmek umarız.
Biz bu yolda yok olduk,
Hak var ki, biz de varız.

Biz ne kadar desek, az...
Sağır olan duyamaz.
Kulağı açık olan
Yok olur duyar duymaz.

Acep bizler nerdeyiz,
Bildiniz mi bizi siz?..
Çok sene uğraşmalı,
Bu işler pek, olmaz tez.

Kimse bizi anlamaz,
Anlıyanlar gayet az;
Cefa gerek âşıka,
Bu yoldan geri kor naz.

Seyrettim geze geze,
Hak seven candan beze;
Bu yolun yolcuları
Mutlak düşsün bu ize.

Bu iz görünse göze,
O gözler nerde geze...
Dostu gördüysen, deme,
Bilmiyen der; geveze.

Akıl yetişmez söze,
Bilmez, deli der bize
Onların gözü görmez,
(Emre) gösterir size.


(1) Bu da kafiye hususiyeti olan bir doğuştur.
(2) Ütüzmek = kumarda yenilmek; utulmak yutulmak, ütülmek de denir.