İndir (.doc)
Yaratmış, girmiş Hudâ,
İçinden eder edâ;
Sana nice âşıklar,
Canını etmiş fedâ.

Kanı akmış, sanki su...
Tükenince korkusu;
Bütün ihâta etmiş
Bu cihânı kokusu.

Aşka düşüyor, alan,
İnsan mı geri kalan?
Târîf edemez oldu
İç tarafını lisan.

Anlar, söyler (Aklı Küll),
Sanki cennette bülbül;
Yârab, bu nekadar zor,
Her şeylerden, tenezzül...

Acep nasıl güç yeter?..
O kuş, semâdan öter;
Kurtulmak istiyenler,
Oluyor daha beter.

Yakalanır ayağı,
Deprenmiyor dudağı;
Gözleri rasgelenin,
Erir iliği, yağı.

Bakıp ediyor meftun,
Dışını, içini hûn;
(Emre), bitti, anladı:
Yârabbî! senden oyun.

Zapteden : E. Özhatay, S. Akgül, Ş. Kutkan.
Saat: 20.36




25.4.1954