İndir (.doc)
Ne oldu bu yumurcağa:
Durmaz döner dört bucağa?
İçten içe seyrediyor,
Düştü mânevî kucağa.

Teslîm oldu Yaradana,
Durmaz bakar kana kana;
Ateşi beni yakıyor
Kıvılcımı düştü cana.

Dönerek geçer kendinden,
(Hâl)e tâbi' oldu beden;
Hiç kimseyi aşk sarar mı
Bunun içini görmeden?

Gözlerini yumar, döner,
Kâhi yanar, kâhi söner;
Semâdan doğan bu güneş,
Secde etmek için iner.

Kuvvet verdi ayağına,
Kelâm girdi kulağına;
Mânevî bir ışık verdi
Halk eyliyen, parmağına.

Ünü yayıldı cihâna,
Rahmet eder her insana;
Rûhundan gıdâ veriyor
Teslîm olan bütün cana.

(Emre) teslîm olsa eğer,
Şûlesi yüzüne değer;
İçini seyreyleyince,
Aşka düştü, durmaz öğer.

Zapteden: Fuzûle Emre
Saat: 22.20 - 22.25




12.4.1954