İndir (.doc)
Gönül! sen bu sabîye bak:
Gözlerinden atar şafak;
Açılmazsa eğer kalbi,
Simsiyah görünür toprak.

İçi Mevlâ, dışı kuldur,
Tasavvufta bu, usûldür;
Kaşlarının, Hak, ortası,
Dost eline doğru yoldur.

Görünüyor ebediyyet,
Biz bakmağa ettik niyet;
Kolay olan kıymetsizdir,
Çekmek lâzım çok eziyet.

Güzel yapmış o San'atkâr,
Bir görenler, etmez inkâr;
Bu dünyâya niçin geldin?
Anla: değil başka bir kâr.

Hiç ölür mü mânâ bilen?
Fâni olur, boşa gülen;
Nice târih biz dinledik:
Nerededir evvel gelen?

Çok dillerde gezer ismi,
Topraklarda çürük cismi;
Taş üstünde seyredilir,
Hükmedenin, bâzı, resmi.

Söyleniyor, bâzı, hâli,
Kalmamıştır bir hayâli;
Aşkta fânî olanların,
Mevlâyadır hep visâli.

Edilmiştir böyle karar,
Her tohumda nice hâl var...
Bu (Emre)nin mânâ gözü,
Uyuyamaz, Onu arar.

Zapteden : Fuzûle Emre
Saat:9.45

Not: Bu doğuşda Emre'nin torunu küçük İsmail hoppalada oynarken doğmuştur.




8.2.1954