İndir (.doc)
Yakıyorsun sen her an,
Külde olur mu duman...
Kuyuda bırakmadı,
Mısır'a giden kervan.

Siper eyledi kuyu,
Nafaka verdi suyu,
Varıp sultan eyledi,
Aldı, Yusuf'un huyu.

Mekânı oldu sultan,
Evvel vardığı: zindan;
Gözlerine âşıktır,
Sadasını duyan can.

Yürüdü aşk ilinden,
Aldı kokan gülünden;
Âmâ şifa bulmaz mı
İşitirse, dilinden...

Gören, edemez inkâr,
Görmezse durmaz arar;
Kimisi ihya olur,
Kimi de görür zarar.

Durmadan yağar yağmur,
Varır, deryada durur;
Taş üstüne düşerse,
Vaktı gelmeden kurur.

Yılana olur zehir,
Duyanlara penzehir;
Birçoğu (Bâtın) diyor,
Âşıka olunğ (1) Zâhir.

Yüzü ehline açar,
Göremiyenden kaçar;
(Emre) renkli söz dedi,
Neylesin, oldu nâçâr.




(1) Olursun.


27.12.949