İndir (.doc)
Seni halkeyledi bir damla sudan,
Ananın karnında sana verdi can,
Zamanı gelince göründü cihan,
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Eğer verselerdi dünyadan haber,
Aklına gelmezdi buradan eser,
Uyanınca, canın bak neler ister...
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Kulağın açıldı, ezen okunur,
Ömrünün yumağı kefen dokunur,
Gözlerine Hallâk vermiş iken nur,
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Kelâmından Hallâk vermişken duygu,
Gözünde, gönlünde bırakma uyku;
Eğer uyanırsan hiç kalmaz korku...
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Bin dokuz yüz elli, önünde yılın,
Uyanmazsan eğer, sen burda kalınğ (1),
Dünyaya takılır budağın, dalın...
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Gözlerin açılır son nefesinde,
Zindan gibi kalınğ (2) ten kafesinde,
Kulakların olsun Dostun sesinde,
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Gözlerin dikilsin Dostun yüzüne,
Daim dikkat eyle diyen sözüne,
Ayağın alışsın yolun düzüne...
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Sırat dedikleri: burda doğruluk;
Kıldan ince derler, bunun aslı yok,
Doğru yürüyenin önünde ufuk...
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Rabba yaklaşana olmaz ibadet,
Kur'anda söylemiş Hazreti Ahmet;
Kavuşmıyan duysa ediyor hiddet,
Ettiğin devirden ibret al, gönül.

Söz söylersek, cevap veremez ölü;
Burda ölenlerin Dost ile gönlü...
Gönül cennetinde öter bülbülü...
Ettiğin devirden ibret al, gönül.




(1) Kalırsın.
(2) Kalırsın.


21.11.949