İndir (.doc)
Bak neyliyor Yaradan,
Daim ediyor ihsan,
Taşlara verir lisan...
Neylerse güzel eyler.

Hiç bozulmaz kararı,
Canlandırır her vârı,
Hoş gör, yoktur zararı...
Neylerse güzel eyler.

Eğer görür isek hoş,
Bakışı eder sarhoş;
Bir noktası değil boş...
Neylerse güzel eyler.

Duyana eyler hitap,
Seyretsek, kalkar hicap,
Hoş görsek, kalmaz azap...
Neylerse güzel eyler.

Hiç bozulmaz kanunu,
Daim dinlersek onu;
Nurdur önüyle sonu,
Neylerse güzel eyler.

Eğer sabır edersek,
Her yandan açar çiçek,
Hâdim olur her melek...
Neylerse güzel eyler.

Bilen, eylemez sitem,
Gönlünden kalkar elem:
Söner yedi cehennem...
Neylerse güzel eyler.

Can buluruz, ömürsüz...
Esrarını görür göz,
Daim görür gözümüz...
Neylerse güzel eyler.

Himmet ederse o Yâr,
Kulaklarımız duyar,
Her yerde kamaz ağyar...
Neylerse güzel eyler.

Hâli eder tecelli,
Bizlere söyler dili...
Neyledi İsmail'i...
Neylerse güzel eyler.

Teslim olunca ona,
Gark etti ummanına,
Geldi, girdi canına...
Neylerse güzel eyler.

Edince âhuzârı,
Kalmadı ayrı gayrı,
Kendinin için ârı... (1)
Neylerse güzel eyler.

Hep mahvoldu emeli,
Bütün dost etti eli,
Tuttu, bırakmaz eli,
Neylerse güzel eyler.

O eyleyince himmet,
Her vardan aldı ibret;
(Emre), sen iyi seyret,
Neylerse güzel eyler.




(1) Âhuzâr edince, kendisine belâ olan ârı kalmadı.


9.11.949