İndir (.doc)
Burda kaldı kirimiz,
Yüzülünce derimiz;
Sıhhat, hayat bahşetti
Sultanımız, Pîrimiz.

Yıkadık dışımızı,
Göz ile kaşımızı,
Dost iline aşırdık,
Yok ettik, başımızı.

Bizimle Arşı Âlâ,
Bizimle yerle bâlâ,
İçimiz yıkanınca
Vâkıf olduk bu hale.

Ayrılmayız bir daha,
Biz kavuştuk Allaha;
(Cim) idik, (nokta) olduk,
Yıldız olduk o mâha.

Bu haller oldu kısmet,
(Gümüş halka) çekti sed;
Gözümüzün siyahı,
Oldu Hacerül'esved.

Hacılar etsin tavaf,
Tahlil olduk, olduk saf;
(Anka), durmadan öter,
Biz olunca (Kûh-i Kaf).

Âşık oluyor, duyan;
Görene olduk ayan;
Seyreden yok olmadan,
Görmek olur mu imkân...

Biziz Kur'an esrarı,
Biz saklarız (Dîdar) ı,
Biziz manevî kazanç,
Âşık olanın kârı.

Hiç ölmez bizi bulan,
Bulanlar, olur Rahman;
Görünürüz bir zerre,
İçimiz: Bahri Umman.

Bazı oluruz gaip,
Görmiyen, eder tâyip;
Saçımız, (Hablülmetin)...
(Emre), tut, olsun nasip.

Oradan yürü Arşa,
Aşk ile koşa koşa;
(Kabe Kavseyn) demiştir,
Muhammed, göze, kaşa.

Sen aynayı al da bak,
Oradan görünür Hak;
Nazarım Rahman olsun,
İsmailliğin toprak.






1.10.949