İndir (.doc)
Her gelen, devrini eyliyor ikmal,
Gönül! gözünü aç, eyleme ihmal,
Dünyayı sevenler oluyor hammal
Her şeyler aslına gider dediler.

Kulağı açığa söylüyor diller,
Anlamıyan, sözü yabandan beller;
Kanun budur: taşlar âşıkı eller,
Her şeyler aslına gider dediler.

Gözünü aç, hâli sen eyle tahlil,
Mânâdan gayrisi, hiç senin değil;
Dünyada görmiyen, ahrette alil...
Her şeyler aslına gider dediler.

Burda gözünü aç, sen aslını bul,
Zindan kafesinden uyan da kurtul,
Her zerrattan Hakka gidiyor bu yol,
Her şeyler aslına gider dediler.

Öldükten sonra bir, böcek ile fil,
Orada bir olur zenginle zelil,
Dünya için emek hep olur zail,
Her şeyler aslına gider dediler.

Görmeden, bilmeden olur mu iman,
Yürü, Dosta kavuş, geçmeden zaman,
Hani, nere gitti Sultan Süleyman?
Her şeyler aslına gider dediler.

Hani, nere gitti Mûsâ-yı İmran?
Nice boşalmıştır bu devrü zaman...
Durmadan devr eder bu fani cihan,
Her şeyler aslına gider dediler.

Hani, nere gitti Halil İbrahim?
Ateşin içinden çıkardı ilim...
Ona ne eyledi o Nemrut, zalim?..
Her şeyler aslına gider dediler.

Hani, nere gitti İsa Rûhullah?
Üçüncü makama eyledi seyyah,
Çarmıhtan kurtardı Hazreti Allah...
Her şeyler aslına gider dediler.

Hani, nere gitti Muhammed Emin?
(Ledünnî İlm) ini eyledi temin,
Onda hitam buldu devam eden din...
Her şeyler aslına gider dediler.

Evvelin, âhirin, o, peygamberi,
Ağzından çıkmıştı Hakkın eseri,
Gören göz, görüyor: her yerde diri...
Her şeyler aslına gider dediler.

Bu (Emre) düşmüştür onun izine,
Her daim bakıyor diri yüzüne,
Sözü karışmıştır onun sözüne...
Her şeyler aslına gider dediler.

Kıvılcımı değdi (Emre) canına,
Varıp yaklaşınca onun yanına,
Evvelden karıştı kanı kanına...
Her şeyler aslına gider dediler.






29.9.949