Yârın baygın gözleri,

Yine bastı beni gam,
Ne eyledin sen bizi…

Yârın baygın gözleri,
Hayran etti bizleri;
Bu, bir nokta; gark etti
Nice çok denizleri.

Her varlığı bürümüş,
Görmiyen göz körümüş (1).
Yârım! seni görmiyen
Daim uyur, görür düş.

Yüzünü aç Dilberim,
Sana can terk ederim;
Eğer senden ayrılsam,
Ayrı canı niderim;

Âşıkım eyleme red,
Yaktın, eyle merhamet;
Sen (Emre) ye bakınca
Âleme ettin ibret.


(1) Körümüş = kör imiş. 6.1.1946