Yârım içinden bakar,

Ne eyledin sen bizi…
Kuruldu erkânımız,

Yârım içinden bakar,
Bakışı canı yakar;
Gönülde açan güller,
Yine açıldı, kokar.

Ben olayım bağıban,
Çalışayım her zaman,
Kokusunu alayım,
Başka istemem ihsan.

Bakıp edeyim seyir,
Görün, içeyim zehir;
Canıma geçse bile,
Vallah aramam tedbir.

Kanım orda dökülsün,
Öleyim, kendi gülsün;
Âşık olan bülbüle,
Süzülüp duran gülsün.

Sensin bana görüken,
Can veririm görürken;
(Emre) senden geçer mi,
Zehirlenip ölürken.

Ezelden etmiş vâde
Canı etmiş iade;
(Emre) yüzüne bakar,
İstiyor senden edâ.


5.1.1946