Yaktı, gönlümde durdu,

Dosttan gelmiştir havadis,
Ne eyledi bana Yâr…

Yaktı, gönlümde durdu,
Nazarı beni vurdu;
Gözüne vurulalı
Gaib eyledim yurdu.

Nerdeyim, fark edemem,
Ahraz (1) oldum, diyemem;
Cennet yolu açılsa
Bırakıp da gidemem.

Bakışı beni sardı,
Bu zindandan kurtardı;
Parmağını tutunca
Gökteki ayı yardı.

Hemen oldu iki şak,
Ordan dedi: benim Hak!
(Emre), işaret eyle,
Seyretsin bütün uşşâk.


(1) Ahraz = sağır ve dilsiz. 6.1.1946