Seveyim deyince Dilberim, seni,

Bilinir mi bu esrar…
Yerli yerincedir, hiç değil yanlış:

Seveyim deyince Dilberim, seni,
Her gözlere taksim eyledin beni;
Seni arar iken ben gaib oldum,
Sofular tarife yeltenir dini.

Ben seni görürken bilmem yolumu,
Tutturmaz eyledin benim kolumu;
Her varlıktan parlar, gözlerim görür,
Onun için bilmem sağla solumu.

Ne yana atayım acep adımı?
Çağırırlar, duymaz oldum adımı;
Arzu ile emel kalmadı bende,
Unuttum, terkettim hep muradımı.

Ben seni bilince kalmadı dilek,
Dört taraftan açtı hep canlı çiçek;
Tarif etsem, bilmez görmeden kimse;
Bu hale hiç âgâh olur mu felek…

Bir damla, deryayı hiç eder mi gark?
Seni gören, bir şey eyliyemez fark;
Geceyi, gündüzü, Dilber, bir ettin,
(Emre) nin gözüne edersin balk balk.


15.7.1950