Sen beni yarattın, tek bir damladan.

Kolay halledilmez, nice mesele…
Tefekkür deryâsı, ne kadar büyük…

Sen beni yarattın, tek bir damladan.
Gıdâ ihsân ettin, orada, kandan;
Gözümü açtım ki her yanım zindan,
Dünyâya getirdin, eyledin ihsan.

Doğdum Âdem gibi, ben sâf olarak,
Her şeyi görürdüm, seninle berrak;
Bilince, ayrıldım gizli sırrından,
Hâli ile oldum, nâra müstahak.

İçimden söyledin: (Sözümü işit!),
Sana yollanmağa, gönderdin mürşit;
Nice arzu, emel, kesti yolumu,
Tılısımları var, çok çeşit çeşit.

Merhameti yoktur, bunlar çok zâlim,
Acep nice olur, bu benim hâlim?
Âdem ile Havvâ, söylenir rumuz,
Onlara mı benzer, acep misâlim?

Bildim: rûhum Îsâ, Meryem: bu beden;
Anlayınca doğdum, bu âleme ben;
Benim ile birdir, değil semâda,
Şükür, ihsân ettin, bilenlere sen.

Mânevî Ahmeddir, anladık, rehber,
O da senin ile, dâim, berâber;
Her varlığı muhit senin Zâtındır,
Her neyi seversen, verirsin haber.

Bana…………………………………………

Zapteden: Fuzûle Emre
Saat:11.30

Not: Bu doğuş yarım kalmıştır.


12.3.1956