O Dost bize görünmüş,

Kalk bakalım Hacıâ (1)
Yine kemirdi kurtlar,

O Dost bize görünmüş,
Hakikattır, değil düş
Yüzümüzü seyreden,
Şüphe etmesin görmüş.

Gören, bizden ayrılmaz,
Bu zevkten geri kalmaz
Bu hâller bizden bize,
İnkâr edenler almaz.

Şükür eyledik ikrar,
Bu hâl âşıka yarar
Bizi inkâr edenler,
Boşa yabandan arar.

Bizler hep bizde bulduk,
Hep seviştik, bir olduk;
Karanlık hiç kalmadı,
Şükür, açıldı ufuk.

Gece olmaz bir daha,
Hacet kalmadı mâha;
Canı teslim eyledik
Hepimiz bir Allah.

Hep bir olduk, ayrılmak (1),
Zâhir oldu Hüvelhak;
Hak meydana çıkınca
Bu (Emre) oldu toprak.


(1) Ayrılmak = ayrılmayız. 25.2.1946