Necmi’yi ettik sünnet,

Yanıyorum ben nâgâh,
Aşka düştük bir kere,

Necmi’yi ettik sünnet,
Yerine gelsin âdet;
Evvelden bu yok idi,
Emreyledi Muhammed.

Biz getirdik yerine;
Zarar gelmesin dine;
Yâr aklıma gelince
Aşka düşürdü yine.

Dünyayı etti haram,
Ben nasıl “Yâr”a varam…
Her yanım ateş oldu,
Canı nasıl kurtaram…

Olsun bu aşkın külü,
Bu yolda olsun ölü;
Dökülsün saksısına,
İhya eylesin gülü.

Büyüsün, olsun fidan,
Kokulasın cümle can;
O güle su lâzımsa,
Hazırdır bendeki kan.

Her vârım olsun feda,
Bir kere etsin edâ…
(Emre)! eğer âşıksan,
Canını kurban ada.


5.2.1945