Ne hikmet vermiştir, Mevlâ, hayâta,

Sağ olsaydın………………………………..
Her kulda bir Sıfat, etmiş tecelli,

Ne hikmet vermiştir, Mevlâ, hayâta,
Kimisi vâlide, kimisi ata;
Ayrı görünüyor, dış tarafından,
Gözgöze ediyor, cümle, râbıta.

Böyle taksîm etmiş, neyleyelim, Hak:
Kimisi severek, kimi kızarak;
Canlı bir ağaçtır, kesret görünür,
Az olanı meyva, çoğu da yaprak.

Bilenler, alıyor, gözden, tadını,
Hem de sevilip de, her murâdını;
Yaratıp gizlemiş, böylece Mevlâ;
Söyler ama, bilmez, Onun adını.

Her yerde mevcuttur, mekânı gizli,
Usûlü, kaanûnu, erkânı gizli;
Gaayetle kolaydır: sâde aşk lâzım;
Gönüller dolanır, imkânı gizli.

(Emre)den söylüyor, bu ne haberdir…
Anlayan kendisi; nasıl Dilberdir?
Kendi kovalıyor, kendi kaçıyor,
Kaçıp kovan ile O, berâberdir.

Zapteden: Fikri Emre
Saat:20.35


27.5.1956