Nazar etmiş yabancı,

Perde tutuştu yine,
Baksam dedim, Cânâna,

Nazar etmiş yabancı,
Bu hâl geliyor acı;
Kirpiği yara yapmış,
Sadık sürsün ilâcı.

O bana olsun hekim,
Şifa bulsun bu dilim;
Âşıktan gayrisine
Ben hiç razı değilim.

O tekrar yapar yara,
Yarayı âşık sara;
Devasız yara ile
Nasıl varayım Yâr’a.

Yara lâyık mı yüze…
Mahcupluk gelmez bize;
O yara leke yapar
Nura benzer benize.

Yakışır nurdan nişan,
Işık etmez perişan;
Muhit olan Allaha
Her hallerimiz ayan.

O bize bizden yakın,
Dostlar, bu halden kaçın;
(Emre), yüzün karadır,
Utan da perde takın.

Gidilmez Dosta böyle,
Yıka, Dosttan af dile,
Sen yalvar gece gündüz
Sana Dosttan âr gele.


7.2.1946