Muhabbet, iki baştan…

Gönül düşerse hâke,
Yine kan oldu dîde,

Muhabbet, iki baştan…
Olmazsa, denir nâdân;
Sevilenler, sevene
Mutlaka durur divan.

Bakarlar birbirine,
Sevda gelir görene;
Âşıklar Mâşûk ile
Günleri olur sene.

Birbirinden doyamaz (1)
Bakışı olur namaz;
Hakikat (2) birleşenler
Deniz gibi, ayrılmaz.

Misal değil mi derya?..
İbret eylemiş Mevlâ;
Irmaklar gıda olmuş
Yutuyor doya doya.

Dağ başında erir kar,
Daim engine akar;
Akanı yutar Dostu,
Âşık Mâşûka bakar.

Âşıklarda bu hallar
Manevî sevgi yakar;
Uyanıkken görmezse,
(Emre) düş görür, arar.


(1) Birbirine doyamaz.
(2) Hakikî olarak. 30.7.1945