Meydana çıktı Kutup…

Yâr’ın nice huyu var…
Ruhsat vermiş yılanlara,

Meydana çıktı Kutup…
Görün, ne kadar mahbub…
O yüzü görmek için
Olmak lâzımdır mahcup.

Bakmalı edep ile,
Böylece geldi dile;
Orda fani olmalı,
O yüz görünmez ele (1)

Yok olup da bakmalı,
Bu canı bırakmalı,
O yüze âşıkların
Gözünden kan akmalı.

Al kanlar bürümeli,
Öyle bilinir “velî”;
Ateşlere attırdı,
Görününce, Halili.

Can verdi niceleri,
Görünce o Dilberi;
O yollarda yüzdürdü,
Hâil olunca deri.

Gören gelir iştaha,
Can bağışlar o Şaha;
İyi bakın bu (Emre),
Canını verdi baha.


(1) Yabancıya. 4.2.1946