Hasret eyledin Dilber!

Yine Göründü Cânân,
Perde tutuştu yine,

Hasret eyledin Dilber!
Gözlerim görmek ister;
Yüzündeki olan ben
Âleme olmuş mihver.

Can orda dönmek ister,
İşaret eyle, göster;
Sükût eder bu cihan,
Sen döndürmezsen eğer.

Âmirdir sendeki ben,
Âşıka Cânânsın sen;
O bene perde olmuş
Göze görünen beden.

Âşık oradan arar,
Dayanır orda nâçâr;
Aşk gelip sarmayınca
Hallolunmaz bu esrar.

Böylece kalır müşkül (1) ,
Yanıp olmayınca kül;
Bu (Emre) kül olunca
Verildi hiç solmaz gül.

Daim içinde, bakar,
Bu aşk yaktıkça kokar;
“Âlem-i fark” a düşse,
Meftun olmuştur, arar.


(1) Müşkil. 16.2.1946