Gözlerimin yaşı, akar, göl olur,

Sâde bir gölgedir, seni korkutan,
Bu ne meydir Yârab! dolaşır gözden göze?

Gözlerimin yaşı, akar, göl olur,
Hasrete düşenler, yanar, kül olur;
Âşıklar, bakarsa, kara dikene,
Gıdâsını alır, açar, gül olur.

Bu aşk bir devlettir, vücûdu yoktur,
Umulmadık yerden, ediyor zuhûr;
Bir dem gelir, gezer, semâ elini,
Ehlinin gözünü, bulur da durur.

Hayvânâtın şâhı, arslan değil mi?
Her yana hükmeden, insan değil mi?
Bilmeyen, bilene, olur mu tercih?
Bu hâl, Yaradandan, ihsan değil mi?

Durmadan dolanır, O geze geze,
Âdem yüzü, olmuş, benzer merkeze;
Yerler, gökler, semâ, girse, boş kalır,
Güzeli seyreden sevdâlı göze.

Bütün varlık, eder, medh ile senâ,
Çoğu fedâ olmuş, bakınca, Ona;
Neden hor görürler, (Âşık Emre)yi?
Durmayıp âh eder, o, yana yana.

Zapteden: Fikri Emre
Saat:8.30


7.6.1956