Gözlerim, gözlerim, açar gözünü,

Nereye gidersem, berâber başım,
İçim güler, dışım, kan ağlar benim,

Gözlerim, gözlerim, açar gözünü,
Gözümün içinde, gizler yüzünü;
Benim kulaklarım, ezber etmiştir,
Her dâim dinliyor, Onun sözünü.

Bütün varlığımı, etti istîlâ,
Derd ile gamına, ben dala dala;
Bu benlik, kendine, geçti, yürüdü,
Cemâli düşürdü ateşli hâle.

Durmadan yakıyor, olamadım kül,
Benliğim mahvoldu, dirildi gönül;
Gözyaşım akarak, bütün cihâna,
– Kan ile karışık – her yan, oldu göl.

Rengi bilinmiyor, benziyor kana,
Canından geçenler, gelip yıkana;
Külümü havaya, kendi savurdu,
Zerreleri kondu, diri bir cana.

Düştüğü yer: oldu göz ile kulak,
Eğer zindan ise, gaayetle parlak; (1)
Söyliyen dilimi, O aldı teslim,
Her zerreden, dönüp, diyor: Enelhak!

Benim yüzlerimden, perde tutunmuş;
Ehli olmayana, duyulmuyor hoş;
(Emre) bu bedeni, terketti Ona,
Gönlümü kapınca, bıraktı bomboş.

Zapteden : İli Akgül
Saat: 21.30


(1) Zindan ise = zindan olsa bile. 11.10.1953