Ey Yaradan! ey Yaradan!

İki gözlerine, verilmiş ışık,
Ey gönül! gel ağlama,

Ey Yaradan! ey Yaradan!
Ölür müyüm bu yaradan?
Bu Cânândan seni buldum,
Görmez oldum hiçbir nâdan.

Sana, yolum dayanıyor,
Bütün âzâm uyanıyor;
Ayrılırsam bir dakîka,
Kalbim ateşte yanıyor.

Derdim, derde dermân oldu,
Bütün küfür îmân oldu;
Nere gitti eski bilgim?
Secdegâhım (İnsan) oldu.

Bilmem acep ne yaparım?
Aşkın yoluna saparım;
Benim kıblem Mâşûkumdur,
Onun yüzüne taparım.

İsteyenler, desin; (dinsiz!)
Ne eyleyim, kaldım kinsiz;
Taşlayandan zevk alırım,
Şeytanım yok, hem de cinsiz.

İçimden eylemez iğvâ,
Kimse ile etmem dâvâ;
Ağızlardan çıkan her söz,
Ancak bir yel ile hava.

Şükür, kulağım hâlîdir,
Halkeyleyenin malıdır;
(Emre)! taşa sabreylemek,
Her âşıkların hâlidir,

Zapteden: Rûşen Mirici. Evci Köyü.
Saat:9.20


29.4.1956