Ey gönül! gel ağlama,

Ey Yaradan! ey Yaradan!
Senden gayrileri, bütün hayâldir,

Ey gönül! gel ağlama,
İçini sen dağlama;
İstediğin sendedir,
Gayra gönül bağlama.

Cennet gülü sendedir,
Bülbülleri sendedir;
Bütün âlem arıyor,
Âşık gönlü sendedir.

Hûri, cennet sendedir,
Bütün himmet sendedir;
Derler: Sultan Tâcı var,
Bil ki devlet sendedir.

Anla: Mîraç sendedir,
Yerdeki Hac sendedir;
Uçmakta bir Tûbâ var,
Seyret, Ağaç sendedir.

Gökte melek sendedir,
Onu görmek sendedir;
Derler: İki Dünyâ var,
Dönen felek sendedir.

(Evvel), (Âhir) sendedir,
(Bâtın), (Zâhir) sendedir;
Derler: (İlmi Ledün) var,
Bilen Mâhir sendedir.

Cümle cihan sendedir,
(Rahîm), (Rahmân) sendedir;
Derler: Yaman İblis var,
Zâlim Şeytan sendedir.

Dinle, Cibrîl sendedir,
Söyleyen dil sendedir;
Derler: Sorgu, suâl var,
Hâkim, vekil sendedir.

Nâzil âyât sendedir,
Dinle, hayat sendedir;
Cehennemde köprü var,
(Doğru Sırât) sendedir.

Temiz vicdan sendedir,
Bilgi, iz’an sendedir;
Derler ki: Bir kantar var,
Tartan (Mîzan) sendedir.

Hafif, ağır sendedir,
(Dost)u çağır, sendedir;
Derler: Hakka bir yol var,
Giden çığır sendedir.

Yürü, ayak sendedir,
Aranan Hak, sendedir;
Derler:(Emre)!(Bir Göz) var,
İyice bak, sendedir.

Zapteden: Neş’e Emre
Saat:8.20 – 8.45


28.4.1956