Dost, yüzüne, âşıka, tutmaz nikab; (1)

Geceler oldu gündüz,
Hak derdine aşktır merhem,

Dost, yüzüne, âşıka, tutmaz nikab; (1)
Göstermiyen, sendeki olan hicap. (2)
(Uktülû enfüseküm…), bize hitap;
Öldürürsen, gönlünden doğar hilâl.

Fırsat elinde iken onu öldür,
Fücûrat ağlasın, takvâyı güldür,
Birisi dikendir, birisi güldür,
Hayat elde iken eyleme ihmâl.

Onu öldür, can gözlerin açılır;
Diri iken ondan nasıl kaçılır…
Seni çifte gösteren aynayı kır,
Yerlere çal, seni eylemiş hammal.

Senden başka kimseler yok dünyada,
Senden çıkar her şeyden çıkan sadâ;
Sen denizsin, her varlık sende ada,
Bulanıksın, Hak yüzünü gör, dural.

Sen denizsin, iki cihan bir damla;
Sen seni bil, onlar geride kala…
Bir kâmil bul, onlar bakar bu fala;
Yürü, var da dersini bilenden al.

Sen gönlünü timarhane kurmuşsun,
Varı, yoğu içine doldurmuşsun;
(Emre), ayıl, kapısında durmuşsun;
O saraydan onları koğ da sen kal.


(1) Dost, âşıklar için yüzüne nikab tutmaz. Bu mısraı şöyle okumak da mümkündür: Dost yüzüne âşıka, tutmaz nikab.
(2) “Sendeki olan” tabiri, bir halk ifade tarzıdır. 1.3.1943