Dizilmişler kara kara,

Damlayık, (1) düştük denize,
Kurban olmuş canımız,

Dizilmişler kara kara,
Bakalım bu yılanlara;
Yarabbi, sen imdad eyle,
Yudulmıyak (1) yalanlara.

Yolumuzu et selâmet;
Âşıklara eyle himmet;
Daima senden isteriz,
Yürür iken ver cesaret.

Gözlerini açmış bakar,
Dilleri çataldır, sokar;
Sana teslim olmıyana,
Dişleri kancadır, takar.

Yürür iken öğret ilim,
Geçelim, olalım salim;
Yılanlara tutulmadan,
Sana vuslat eylemiş kim?

Bizlere azmin gerektir,
Tutulmadan geçen nâdir…
Bu yılanlar hep uyusun,
Durma, cemalini çevir.

Ateşi suyun söndürür,
Bu hikmeti âşık görür;
Yâradan! elimizi tut,
Sana doğru salim götür.

Haşrolalım güle güle,
Bu fırsat geçer mi ele?..
(Emre) daim rica eder:
Yönü sana döne, öle.


(1) Yutulmıyalım. 31.3.1947