Damarımda kanım senin,

Âlemlere ettin, sen beni ibret,
Bu nasıl varlıktır, görünmez sonu…

Damarımda kanım senin,
Diri tutan canım senin,
Nutkeden lisânım senin;
Ne ben vârım, ne irfânım…

İçimdeki özüm senin,
Seyreyleyen gözüm senin,
Târîf eden sözüm senin;
Ne ben vârım, ne irfânım…

Öğrendiğim ilim senin,
Zikreyleyen dilim senin,
Neyim var ki… hâlim senin;
Ne ben vârım, ne irfânım…

Söyleyen dudağım senin,
Yürüyen ayağım senin,
Yüzümle yanağım senin;
Ne ben vârım, ne irfânım…

Seni seven gönlüm senin,
Dirim senin, ölüm senin,
Bir dikenim, gülüm senin;
Ne ben vârım, ne irfânım…

Gözüm ile kaşım senin,
Vücûd ile başım senin,
İçimde yoldaşım senin;
Ne ben vârım, ne irfânım…

(Emre)nin kuvveti senin,
Kemik ile eti senin,
Ettiği izzeti senin;
Ne ben vârım, ne irfânım…

Zapteden: Fuzûle Tezcan
Saat:8.45


23.2.1958