Cihan yanar âhımdan,

Ateşe kesti bura,
Bir konak yaptırdım, gözler görmedik,

Cihan yanar âhımdan,
İçinde durur: İnsan;
Gözlerimden akıyor
Kalbimin içine kan.

Sever, istemem derman,
Yanmaktan aldım ihsan;
Her baktıkça görünür,
Âşıkı eder hayrân.

Seyredince içine,
Elvedâ ettim dîne;
Canlı iken sardılar
Etten, tenden kefene.

Halledemiyor, sözler,
Göremez bakan gözler;
Beni mecrûh-edeni,
Gözlerim, dâim gözler.

Çok baktı, doyamadı,
Târîf-edilmez adı;
Göz ile kulak alır
Aşka bürünmüş tadı.

Onunladır her cisim,
Konmamış ona isim;
(Emre), baktı yok oldu,
Sâde kaldı bir resim.

Zapteden: Müncibe Görgün.
Saat:00.32


30.11.1960