Cerrahta olmaz insaf…

Geldik oyun devresine,
Bakın benim feryadım…

Cerrahta olmaz insaf…
Yarmaz ise olmaz saf,
Seyreyleyin altunu
Çok yaktıkça olur saf.

Erir de kalmaz leke,
Süzüldükçe kir döke,
Sarraflar altun için
Nice emekler çeke…

Ateşe konan pota,
Bekler ki altın ata; (1)
Saf olmak istiyenler,
Potaya girip yata.

Potada eri, süzül
Yanmaya et tenezzül;
Eriyip saf olana
Hediye oluyor gül.

Tüten kokunun ucu,
İhata eyler burcu;
Altuna hizmet eder
Her tarafta kuyumcu.

Saf olanları işler,
Aşktan gelir görüşler;
Allahın kanunu bu:
Ateştendir girişler.

Kuyumcu eder hizmet,
Bize gösterir ibret;
(İsmail Emre) ye bak,
Kâmili ediyor medh.


(1) (Ata) “atıla = atılsın” yerinde kullanılmıştır.