Bu yılanlar tutmaz avsun,

İçinde kurt olmaz aşka düşenin,
Alan benim, satan benim,

Bu yılanlar tutmaz avsun,
Çok faildir, değil yorgun;
Sağı, solu görmez oldu,
Yârı gördü, oldu vurgun.

Daim gözüm bakar durur,
Baka baka oldu mahmur;
Kirpiklerini ok etti,
Çeker, ciğerime vurur.

Durmadan umarım imdat,
Umarak ettirir feryad;
Ben o Yâra tutulalı
Bu dünyadan almadım tad.

Gam ile tükendi ömrüm,
Elleri bağlı dururum;
Gözlerimi ben açtıkça
Dostun yüzünü görürüm.

Bakışından tuzak kurmuş,
Tutmak için hazır durmuş;
Benim bütün varlığımı,
Bütün gamlarla yoğurmuş.

Ben çok eyledim istirham,
Hiç elden bırakmıyor gam;
Onun pençesine geçmiş,
Kurtulmuyor benim yakam.

İmdad eylemeli Rahman,
Tahammül eyliye bu can;
Pençesinden kurtulmağa
Yardım etsin iki cihan.

Onlar almış “kün!” emrini,
Dirilip bulmuşlar beni;
Aman (Emre), iftihar et,
Gam gelmiş, beğenmiş seni.


12.6.1947