Bu gönlün makaamı, yüceden yüce,

Senden gayrileri, bütün hayâldir,
İbret gözlerini, aç, da bak gönül!

Bu gönlün makaamı, yüceden yüce,
Orada yok olur akıl, görünce;
Taşlardan katıdır, demirden sağlam,
Dokunsan kırılır, gaayetle ince.

Gözüne bakana, (Gönül)dür ayna,
Hükmeyleyen Odur, dâim her yana;
Bütün yaratılan, ordan geliyor,
Her makam kendinin; âşık, insana.

Bilmeyen, zanneder, topacık bir et,
Ondan taksîm olur, en büyük devlet;
Bâzı, güzellikler saçar âleme,
Bâzısından çıkar, ahlâkî illet.

Bâzısına dolmuş………………………….
…………………………………………………..
…………………………………………………..
…………………………………………………..

Zapteden: ?
Saat: ?


21.4.1956