Bu elden geçerken, eyledim temas,

Yakıyor hilâl kaşı,
Derman gelir, dert gider,

Bu elden geçerken, eyledim temas,
Bahsettiğin bu gam, ecdattan mîras;
“Safâya tebdîl et!” diyen çok oldu;
Sen mahkûm değilsin, etmenğ iltimas.

Nice yıldanberi, ben süregeldim,
Bir çok kâşâneler, hep göregeldim;
Hesap da eyleyip, çok defterleri
Bitirip, halledip, hem düregeldim.

Beraber getirdim, bilinmez ilim,
Gönüllere yazdı, benim sağ elim;
Mâneviyet sırrı, dıştan okunmaz,
Hikmeti böyledir: edilmez teslim.

Kendi âşikârdır, dâim diyor: bak!
Onda yok olmalı, göz ile kulak;
Bu mekân, her yerde âşikâr iken,
Benlikle bakana, oluyor yasak.

Mâdem, (Emre)! duydun, sen seni yok et:
Mutlak, ömür birgün, bulur nihayet;
Bu fânî varlığa, meylini verme:
Gezdirdiğin vücut, ölüdür: bir et.

Zapteden : Neş’e Emre
Saat:9


28.11.1953