Bu dünyâya gelen, seferîdir hep,

Ninni deyim yavrum, gözün süzülsün,
Ah benim garip başım…

Bu dünyâya gelen, seferîdir hep,
Sırrı bilinmedik, bilene, mektep;
Profesörleri, nışansız gezer,
Okuttuğu ilim, ahlâkla edep.

Gözler ile olur, dâim tâhsîli,
Söyler kalbden kalbe, duyana, dili;
Tefrîk edemezler, dîni, mezhebi,
Onların, aşk olur, tek bir emeli.

(Ankaa) gibi bakar, gören gözleri,
Bülbül gibi söyler, diyen sözleri;
Kesret gibi durur, fakat karışık
Bütün milletlere kalble, özleri.

Ateşe düşerek, verirler, haber,
Duyup bilen ile, durur berâber;
Onları bırakmış, giderler iken,
Sayısı belirsiz, gelen peygamber.

Dinleyenler onlar, duyan, onlardır,
Seyreden gözlere ayân, onlardır;
Bütün sözüm sana, (İsmâil Emre)!
Hayâtı dağıtan, uyan, onlardır.

Zapteden: Ayhan Mirici
saat:10.50


11.5.1956