Biz unuttuk cihanı,

Yüzünde vardır nikab,
Bu dert beni uyutmaz,

Biz unuttuk cihanı,
Sonra bulduk irfanı;
Biz Dost kokusu aldık,
Ne edelim reyhanı.

Bizlere budur irfan,
Yanmaktır bize iz’an;
Bu yolda İsmailiz,
Canı eyledik kurban.

Candan söyler Cebrail,
Her yanlarım oldu dil;
Eğer Dosta âşıksan,
Canı feda eyle, bil.

Âşıksan eyle miraç,
Kalbin mutlak olur Hac;
Eğer Yâr’ı seversen,
Sen iki cihandan kaç.

Dünya seni bırakmaz,
Dünyayı seven çakmaz.
O yüze âşık olan,
Dünya yüzüne bakmaz.

Her yanları bırakır,
Her daim kalbi şakır;
(Emre), Dostu seversen,
Çalış benliğini kır.


28.4.1943