Bilinmez esrarımız,

Hiç sana etmez güman
Görenler terkeder mi?

Bilinmez esrarımız,
Sıtretmiştir Yârımız;
Ezelden feda olmuş
O Yâr için vârımız.

Yüzüne baka baka
Âşık olduk biz Hakka;
Hallerimiz devr oldu,
Hiç kalmadı alâka.

Bütün o Yâra geçtik,
Nokta olduk, görüştük,
Onun için mahmuruz;
O elden bade içtik.

Bu can oldu meyhane,
Gönül vermez cihana;
Bu can âşık olunca
Bir hâl olmaz bahâne

Boyun: Allahüssamed,
Ben nasıl eyleyim medh?
Güzelim! övmek için
Senden isterim himmet.

Seni bilirim Kerim!
Yak da kalmasın kirim;
Beni âşık eyledin,
Yanarım ben Dilberim.

Bilmiyorlar kimseler,
Hep yanarlar bilseler;
Gözünden çıkan ışık,
Benim bağrımı deler.

Sen girersin oradan
Mahlûkatı Yaradan!
Girdin, mekânı kurdun
Sana tâbi oldu can.

Bakana eder ihsan,
İstiyenlere ferman;
Bu (Emre) seyretmeden
Edememişti iman.


17.2.1946