Âşık, olmaz mı sarhoş…

Kimse hâlimi bilmiyor,
Aşk bu cihanı tuttu,

Âşık, olmaz mı sarhoş…
Güzelin ardına koş…
Kim bizi ta’n ederse,
Bil, onun kafası boş.

Âşık olan kınanmaz,
Dost ile kılar namaz;
Güzel’i saklıyanın
Gönlü olmuştur Hicaz. (1)

Bizi etseler tavaf,
Eden, olur mutlak saf…
Kim kendini terkeder,
Ona görünür Mushaf.

Bizi bilmez kimseler,
Alay etmez, bilseler…
Dikene takılmışlar,
Kurtulurlar, gelseler…

Bu iş kolay olur mu?
Kör bu hâli bulur mu?
Gözleri açılmıyan,
İnkârdan kurtulur mu?..

Kör bizi eder inkâr,
Çünkü gönlünde kir var;
Bu dilek kabul olsun:
Allahım onu kurtar.

Görenler, olur rahat,
Vücudu bulur sıhhat;
(Emre) ordan almıştır,
Sizler de bilin, murad. (2)

28.12.942


(1) Hicaz, “Kâbe” manasına kullanılmıştır.
(2) Sizler de bilin ki, Emre, oradan murad almıştır.